اَفـسوس

کهـ خیلــی ها دیگــه زندگــی نمی کننــد...

فقط ادامــه میــدن ...

 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

هـمـه ی ما

فقط حـَسرت بی پایــــان یک اتفاق ساده ایـم

که جهــــــــان را، بی جهـت ، یک جـور عـَجیبی

جــدی گـرفـتـه ایم...

 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

زنـدگی زَد ؛آدَم رقـصیـد .

آدم رَقصـید ؛ زنـدگـی عــَرق کـرد .

زنـدگـی عـَرق کــرد ؛ آدَم چـایـیـد .

آدَم چـایـیـد ؛ زنـدگــی تـَب کــرد .

زنــدگـی تـَب کــرد ؛ آدَم لــرزیــد .
 
آدَم لـرزیـد ؛ زنـدگـی تــَرک بــرداشـت .
 
زنـدگی تـَرک بـرداشـت ؛هیـچ کــس دَرد آدَم را نفـهمـیـد..
 
 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
کوچـه هـا را بـلد شـدم ٬ ...
 
مغـازه هـا را...
 
و رنـگهای چـراغ قـرمـزهـا...
 
حتـی جـدول ضـَرب را...

..و دیـگر در راه هیـچ مدرسـه هـی گـم نمـی شـوم.

..! امـا گـاهـی میـان " آدَمـهــا  " گـم میـشوم ...

" آدمـهـا " را بـلـد نیـستـم...!